Αρχείο για Νοέμβριος 2013

16
Νοέ.
13

12ο τεύχος Λαμπτήρας Πυρακτώσεως

lamptiras12o-1o

Κυκλοφορεί το δωδέκατο τεύχος του περιοδικού Λαμπτήρας Πυρακτώσεως, το περιοδικού του ανεξάρτητου φοιτητικού σχήματος Πορεία Αριστερή σε Ηράκλειο, Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα, κ.α.

12
Νοέ.
13

Εκλογές για την ανάδειξη Δ.Σ. στην ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης 2013

Στην Κεφαλονιά, σήμερα 12 Νοεμβρίου 2013 ημέρα Τρίτη  πραγματοποιήθηκαν εκλογές για την ανάδειξη Δ.Σ.

Τα αποτελέσματα έχουν ως εξής

• Ψήφισαν 169

• Έγκυρα ψηφοδέλτια :159

• Άκυρα :2

• Λευκά : 8

  • ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) 78 (4)
  • ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 50 (2)
  • ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 31 (1)

Η Πορεία Αριστερή Εκπαιδευτικών συμμετείχε στο Πορεία Εκπαιδευτικών μαζί με άλλους εκπαιδευτικούς

Στο Δ.Σ.  εκλέχτηκε ο σ. Μήτσος Βάρσος.

***

Συγκριτικά αποτελέσματα με τις εκλογές 2012 και 2011:

 

  2013 2012 2011
ΠΑΜΕ 78 92 117
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 50 56 51
ΠΟΡΕΙΑ 31 8 13
11
Νοέ.
13

Πορεία Αριστερή Εκπαιδευτικών: Για την δημοκρατία στις Γενικές Συνελεύσεις

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΜΠΤΗΡΑ ΠΥΡΑΚΤΩΣΕΩΣ τ. 12 (Νοέμβρης 2013)

Το ζήτημα των δημοκρατικών διαδικασιών μας έχει απασχολήσει ήδη από τα πρώτα μας βήματα ως Πορεία Αριστερή. Γι’ αυτό και, παρ’ όλες τις περιορισμένες δυνάμεις μας, είχαμε ήδη από 2008 καταγράψει συνοπτικά τις θέσεις μας σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των φοιτητικών συλλόγων, τόσο για τις Γενικές Συνελεύσεις όσο και για την λειτουργία των Διοικητικών Συμβουλίων. Η εξάπλωση του σχήματος, που αρχικά παρενέβαινε μόνο στα τμήματα της Κνωσού του Πανεπιστημίου Κρήτης, ενώ σήμερα έχει παρουσία όχι μόνον σε 4 διαφορετικά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ και αλλά και σε 5 διαφορετικές πόλεις στον χώρο των εκπαιδευτικών, δημιουργεί την ανάγκη να επαναδιατυπώσουμε αυτές μας τις θέσεις, να τις αναλύσουμε και να τις εξηγήσουμε περισσότερο. Ο στόχος μας πάντα είναι οι σύλλογοι και τα σωματεία να δραστηριοποιούν όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη τους και οι αποφάσεις που λαμβάνουν, είτε πρόκειται για το πολιτικό σκέλος είτε για τις δράσεις, να εκφράζουν πάντοτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις διαθέσεις της πλειοψηφίας των μελών τους.

Οι υπόλοιπες κυρίαρχες παρατάξεις δεν ανοίγουν το ζήτημα αυτό όχι επειδή δεν μπορούν ή επειδή δεν έχουν συγκεκριμένες θέσεις αλλά επειδή στο σύνολό τους θεωρούν προτεραιότητα να απαντήσουν στο ερώτημα «τι πολιτική θέλουμε να προωθήσουμε». Για να το κάνουμε πιο απτό, πχ στους χώρους που παρεμβαίνουμε προτεραιότητά τους είναι να απαντηθεί ο ερώτημα «τι παιδεία θέλουμε;». Εμείς, χωρίς να υποτιμούμε το πολιτικό σκέλος, θεωρούμε ότι προτεραιότητα έχει να απαντηθεί το ερώτημα «τι κίνημα θέλουμε;». Και αυτό διότι όποια πολιτική απόφαση και αν παρθεί αυτή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία αν δεν υποστηρίζεται από ένα κίνημα μαζικό, ενωτικό και ισχυρό. Προϋπόθεση όλων των παραπάνω είναι ο αγώνας να γίνει υπόθεση του καθενός μας, κάτι που θα γίνει μέσα από τις μαζικές διαδικασίες των συλλόγων/σωματείων, δηλαδή μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις.

Εκτός όμως από τα παραπάνω, σήμερα αποκτά μία μεγαλύτερη σημασία το να συζητάμε για την δημοκρατία μέσα στους συλλόγους και τα σωματεία. Αυτή είναι και η απάντησή μας στα κάθε λογής φασιστοειδή, που προσπαθούν να μας πείσουν ότι «η πολλή δημοκρατία φταίει που καταντήσαμε εδώ» και πολλές φορές αποκαλύπτονται λέγοντας ότι «ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται». Η απάντηση η δική μας, λοιπόν, είναι πως αυτό που φταίει δεν είναι η πολλή δημοκρατία αλλά το έλλειμμα δημοκρατίας, η κατ’ επίφαση δημοκρατία.

Οι προτάσεις-θέσεις που ακολουθούν θα μπορούσαν να διαχωριστούν σε δύο σκέλη. Το ένα είναι αυτό της τυπικής τήρησης των διαδικασιών, που είναι ούτως ή άλλως καταγεγραμμένο σε όλα τα καταστατικά των συλλόγων/σωματείων και το δεύτερο είναι αυτό της ουσιαστικής τήρησης των διαδικασιών, όπως εμείς τις αντιλαμβανόμαστε ότι θα εκφράζει δημοκρατικά τις διαθέσεις των μελών. Συνεπώς ό,τι αφορά την πρώτη κατηγορία είναι κάτι που θα πρέπει να το επιβάλουμε σε κάθε γενική συνέλευση ενώ η εφαρμογή των υπολοίπων έχει να κάνει με την ωριμότητα των υπολοίπων παρατάξεων, που δραστηριοποιούνται στο σύλλογο/σωματείο, αλλά και του κάθε μέλους της συνέλευσης ξεχωριστά. Στα παρακάτω γίνονται αναφορές κυρίως για συνελεύσεις φοιτητικών συλλόγων και σωματείων εκπαιδευτικών, ακριβώς επειδή από εκεί αντλούμε τις εμπειρίες μας και εκεί είναι η δράση μας. Παρ’ όλες τις φαινομενικές διαφορές μεταξύ τους, εμείς θεωρούμε ότι οι αρχές που πρέπει να ακολουθούνται και στις δύο είναι οι ίδιες και επιπλέον ότι αυτές μπορούν να επεκταθούν και για οποιαδήποτε άλλη συνέλευση σωματείου, για οποιαδήποτε άλλη μαζική διαδικασία.

1. Σε κάθε Γενική Συνέλευση να εκλέγεται από αυτήν προεδρείο, όπως ορίζει το καταστατικό. Το προεδρείο είναι υπεύθυνο για την τήρηση της διαδικασίας που θα ακολουθηθεί και για την καταγραφή των πρακτικών. Δυνατότητα εκλογής στο προεδρείο έχουν και τα εκλεγμένα μέλη στο ΔΣ αν και καλό είναι να προτιμώνται όσοι δεν συμμετέχουν στο ΔΣ. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ο γραμματέας της συνέλευσης ασχολείται αποκλειστικά με την καταγραφή των πρακτικών ενώ ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος τηρούν λίστα ομιλητών και συντονίζουν την συζήτηση, φροντίζοντας οι ομιλητές να μην υπερβαίνουν το όριο χρόνου τους. Ένα μοντέλο οργάνωσης που προτείνουμε είναι: α) 1ος κύκλος τοποθετήσεων με όριο 3’ ανά ομιλητή β)κύκλος ερωτήσεων γ)2ος κύκλος τοποθετήσεων όπου θα απαντηθούν και όλες οι ερωτήσεις, αν υπάρχουν. Δύο σημεία που αξίζει να τονιστούν: α)ο περιορισμένος χρόνος ανά ομιλία δίνει την δυνατότητα σε περισσότερους να τοποθετηθούν και περιορίζει τις επαναλήψεις που μπορεί να κουράσουν. Επιπλέον αν τελειώσουν οι τοποθετήσεις πολύ σύντομα, το προεδρείο μπορεί να επιτρέψει να συνεχιστεί η συζήτηση και με τρίτο κύκλο τοποθετήσεων. Αντιθέτως δεν είναι θεμιτό αν έχει ξεκινήσει με 10’ ή ακόμα και 5’ τοποθετήσεις να περιορίσει τον χρόνο των τελευταίων ομιλητών ή και να τους απαγορεύσει να μιλήσουν. β)σε κάθε περίπτωση πρέπει να αποφεύγεται ο διάλογος. Με τον διάλογο πολώνεται τεχνητά η συνέλευση. Επιπλέον προωθείται η λάθος αντίληψη ότι ο ρόλος της συνέλευσης είναι η καθολική επικράτηση μίας άποψης και όχι η δημοκρατική λήψη μίας απόφασης η οποία θα καθορίσει την συλλογική μας δράση. Μετατρέπεται δηλαδή η συνέλευση σε «ντιμπέιτ».

2)Κάθε θέμα να συζητιέται χωριστά. Στην ακραία του μορφή, κυρίως σε φοιτητικές συνελεύσεις, έχουμε δει να συζητιούνται και να αποφασίζονται, από κοινού σε ενιαίο πλαίσιο, ζητήματα όπως ο πόλεμος στη Συρία μαζί με το σχέδιο «Αθηνά». Προφανώς αυτό ακυρώνει οποιαδήποτε έννοια ορθολογισμού.

3)Να ψηφίζονται τα αιτήματα και όχι οι μακροσκελείς πολιτικές αναλύσεις που τα συνοδεύουν. Φυσικά αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να επιβληθεί από κανέναν και σχετίζεται με την ωριμότητα κυρίως των οργανωμένων δυνάμεων που δρουν σε κάθε συνέλευση. Ο λόγος που εμείς δρούμε με αυτόν τον τρόπο είναι ο εξής: συχνά μπορεί να συμβεί χώροι με διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές αφορμίσεις να καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα, ακολουθώντας όμως ένα εντελώς διαφορετικό σκεπτικό. Ο ρόλος των συλλόγων/σωματείων είναι να συνενώνουν τα μέλη τους στην κατεύθυνση των αιτημάτων της πλειοψηφίας και όχι να σκαλίζουν ώστε να βρουν ιδεολογικές διαφορές. Αυτό δεν γίνεται ώστε να κρύψουμε τις διαφορές μας κάτω από το χαλάκι. Άλλωστε για αυτόν τον λόγο δεν έχουμε αφομοιωθεί μέσα σε κάποια μεγαλύτερη παράταξη με το σκεπτικό της «ενότητας». Από την άλλη πλευρά έχουμε αποδείξει δεκάδες φορές πως με αυτή τη λογική μπορούν να συνενωθούν πάνω σε συγκεκριμένα θέματα και με συγκεκριμένα αιτήματα ευρύτερες δυνάμεις, δημιουργώντας συμμαχίες και μέτωπα, τα οποία υπό διαφορετικές συνθήκες δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν. Φυσικά ο κάθε ένας, ως άτομο ή παράταξη, για να στηρίξει τα αιτήματα-προτάσεις του θα χρειαστεί να επιχειρηματολογήσει – κι εμείς άλλωστε πάντα αναλύουμε τις θέσεις μας. Όμως την ώρα της ψηφοφορίας θεωρούμε αδιανόητο να θέτουμε προς ψήφιση όλο το σκεπτικό και όχι την ουσία, το συμπέρασμα, που άλλωστε είναι αυτό που θα μπορούσε να συνενώσει.

4)Να ψηφίζεται κάθε αίτημα χωριστά. Το στοιχειώδες που μπορεί να γίνει γι’ αυτό, και στον χώρο των εκπαιδευτικών συχνά γίνεται, είναι ο διαχωρισμός του πολιτικού πλαισίου από το πλαίσιο δράσης. Αλλά εμείς δεν εννοούμε μόνον αυτό. Για να γίνουμε πιο σαφείς ας δώσουμε ένα παράδειγμα: τα αιτήματά μας κατά του «νέου λυκείου» και κατά του νόμου για την «αξιολόγηση των εκπαιδευτικών», αν και σαφώς το ένα επηρεάζει το άλλο και θα πρέπει η συζήτηση να γίνεται από κοινού, ωστόσο κάθε άλλο παρά αυτονόητο είναι ότι τα συμμερίζονται οι ίδιοι εκπαιδευτικοί. Αν θέλουμε λοιπόν να λέμε ότι εμπιστευόμαστε τις μάζες – και εμείς το λέμε! – θα πρέπει να τις αφήσουμε να αποφασίσουν οι ίδιες για την σύνθεση των διαφόρων αιτημάτων που θα καταρτίσουν το συνολικό πλαίσιο αιτημάτων του κάθε συλλόγου/σωματείου.

5)Οι συζητήσεις να προσανατολίζονται στη λήψη αποφάσεων και δράσεων. Παρατηρείται συχνά σε συνελεύσεις να μετατρέπονται είτε σε «χώρο ενημέρωσης» είτε σε «όμιλο προβληματισμού». Με τα παραπάνω εννοούμε περιπτώσεις όπου η συζήτηση, αντί να προσανατολίζεται στο να τεθούν συγκεκριμένες προτάσεις, χάνεται σε φιλοσοφικές συζητήσεις ή διευκρινιστικές παρεμβάσεις που δήθεν προσθέτουν επιπλέον πληροφορίες πάνω στο θέμα. Με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις όπου η ενημέρωση των μελών είναι απαραίτητη, στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό μετατρέπει τις συζητήσεις σε χαοτικές και περισσότερο συσκοτίζονται παρά διαφωτίζονται οι παραβρισκόμενοι. Επιπλέον, χωρίς να υποτιμούμε τις ζυμώσεις που γίνονται στις Γενικές Συνελεύσεις, δεν πρέπει να υποτιμούμε όμως και τα μέλη της, θεωρώντας τους «αδαείς». Οι περισσότεροι γνωρίζουν αρκετά καλά τις εξελίξεις, ανεξάρτητα αν έχουν την διάθεση να παρέμβουν ή όχι. Εμείς λέμε λοιπόν: ας κάνει ο καθένας τις προτάσεις του τεκμηριωμένα και ας ψηφίσουμε, ώστε να προχωρήσουμε με την πλειοψηφούσα άποψη. Οι φιλοσοφικές συζητήσεις και οι διαρκείς παρεμβάσεις για διευκρινήσεις μπορούν να λείψουν.

Κλείνοντας θέλουμε να εξηγήσουμε ξανά τους λόγους που μας έχουν οδηγήσει σε αυτές τις θέσεις. Στις περισσότερες Γενικές Συνελεύσεις δημιουργείται μία άτυπη διελκυστίνδα μεταξύ οργανωμένων και ανοργάνωτων δυνάμεων, μεταξύ των παρατάξεων και των ανένταχτων μελών της. Αν και στις μαζικές γενικές συνελεύσεις το κριτήριο για το ποια απόφαση θα παρθεί είναι οι διαθέσεις των ανένταχτων μελών της συνέλευσης (που αποτελούν και την μεγαλύτερη μάζα της), ωστόσο αυτές, λόγω της ίδιας της φύσης τους, του ότι είναι δηλαδή ανοργάνωτες δυνάμεις, δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις όποιες επιλογές τους δίνουν οι οργανωμένες δυνάμεις που δρουν στην συγκεκριμένη συνέλευση. Με λίγα λόγια καλούνται να επιλέξουν ποια πρόταση-πλαίσιο να στηρίξουν και σχεδόν ποτέ δεν έχουν την δυνατότητα να προτείνουν μία άλλη θέση και ακόμα περισσότερο η θέση αυτή να πλειοψηφήσει. Όμως στις συνελεύσεις θα πρέπει όλα τα μέλη, οργανωμένα ή μη, να έχουν εξ ίσου την δυνατότητα να επηρεάσουν τις θέσεις του σωματείου. Όλες οι παραπάνω προτάσεις, λοιπόν, βοηθούν προς αυτή τη κατεύθυνση.

***

 

* Το παραπάνω κείμενο στην ουσία αποτελεί την ανάλυση όσων ήδη είχαμε διατυπώσει από την 1/12/2008 για την λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων, όμως εμβαθύνει ακόμα περισσότερο και γίνεται πιο συγκεκριμένο στο ζήτημα των διαδικασιών ειδικά των Γενικών Συνελεύσεων. Στόχος ήταν αφενός να διευρυνθούν έτσι, ώστε να εφαρμόζονται και για τις συνελεύσεις εργατικών/υπαλληλικών σωματείων (και ιδαίτερα στους εκπαιδευτικούς όπου παρεμβαίνουμε) και αφετέρου να τονιστεί ότι οι βασικές αρχές παραμένουν κατά βάση ίδιες σε όποιον χώρο και αν βρισκόμαστε. Όμως οι θέσεις αυτές είναι και γενικές και προϋποθέτουν μία δημοκρατική κουλτούρα η οποία σε ελάχιστους συνδικαλιστικούς χώρους υπάρχει σήμερα. Επιπλέον είναι από τη φύση τους τέτοιες που δεν είναι δυνατόν να επιβληθούν "απο τα πάνω", αφού προϋπόθεσή τους είναι η συμφωνία των μελών των σωματείων/συλλόγων πάνω σε αυτές. Έτσι πέφτει το βάρος στους ανά χώρο συνδικαλιστές να εξειδικεύσουν τις θέσεις αυτές για το σωματείο/σύλλογό τους. Δηλαδή με ποιό τρόπο θα επιτευχθεί το σωματείο τους να μπολιάζεται με αυτές τις ιδέες, ώστε αυτές ή έστω κάποιες από αυτές να πραγματωθούν αναβαθμίζοντας το επίπεδο δημοκρατίας σε αυτές.

11
Νοέ.
13

Μία πρώτη απάντηση στην καταγγελία-λίβελο του ΠΑΜΕ

Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών καταγγέλλει την ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ για «"ανίερες"(;;;) συμμαχίες». Έβαλαν και εισαγωγικά στο «ανίερες» και έπειτα άλλα τρία ερωτηματικά, ίσως άθελά τους, επειδή ούτε κι εκείνοι δεν πίστευαν όσα γράφουν. Το μόνο που έγραψαν σωστά είναι ότι βασικός μας στόχος είναι ο αναπροσανατολισμός της ΕΛΜΕ-ΚΙ. Υποθέτουμε λοιπόν ότι βιάστηκαν, για να προλάβουν να πετάξουν την λάσπη τους πριν δημοσιεύσουμε την διακήρυξη του σχήματος. Σας παραπέμπουμε, λοιπόν, στην διακήρυξη.

Ο κύριος στόχος όμως αυτής της ανακοίνωσης δεν είναι η λάσπη που πετάνε αλλά να συσκοτίσουν και να αποπροσανατολίσουν από το ζήτημα της δικής τους δράσης και του δικού τους ρόλου κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων τον Μάη και τον Σεπτέμβρη. Η πραγματική ανίερη συμμαχία που είδαμε το προηγούμενο διάστημα ήταν αυτή του ΠΑΜΕ με το μπλοκ που στήριζε απεργία διαρκείας, αφού εντάχθηκε σε αυτό χωρίς ποτέ να συμφωνεί με αυτό. Θέλουν να ξεχάσουμε ότι τον Μάη οι πρώτοι που αντιτάχθηκαν στην απεργία μέσα στις εξετάσεις από την πρώτη στιγμή ήταν το ΠΑΜΕ και ο πολιτικός τους φορέας, το "Κ"ΚΕ, με σειρά ανακοινώσεών τους, και που πολύ καθαρά εξέφρασε ο Ν. Σοφιανός, μέλος του ΠΓ του "Κ"ΚΕ, σε τηλεοπτική εκπομπή στις 9/5/2013, λέγοντας ότι «στην ΟΛΜΕ, οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ ήταν οι μόνοι που είναι αντίθετοι σε απεργία στις πανελλαδικές εξετάσεις. ΟΙ ΜΟΝΟΙ!». Θέλουν να ξεχάσουμε ότι και τον Σεπτέμβρη εξ αρχής εναντιώνονταν στην ιδέα της απεργίας διαρκείας και είναι οι ίδιοι που την σαμποτάριζαν «από μέσα», οι ίδιοι που την μετέτρεψαν από διαρκείας σε 48ωρη με αποτέλεσμα την αποδυνάμωσή της και οι ίδιοι που στην αγωνία τους να την λήξουν μια ώρα αρχύτερα μας πληροφορούσαν στις 24/9 ότι οι Διοικητικοί Υπάλληλοι των Πανεπιστημίων «βρίσκονται σε διαδικασία Γενικών συνελεύσεων εναλλαγής των μορφών πάλης». Ενάμιση μήνα μετά η απεργία των διοικητικών συνεχίζεται ακόμα. Τι συμπεράσματα να βγάλει κανείς από τα παραπάνω, παρά το ότι κατ’ αρχήν δεν είναι τα κινήματα αυτά που χρειάζονται ανασύνταξη, όπως φιλικά μας λέει το ΠΑΜΕ, αλλά οι ηγεσίες τους; Γι’ αυτό κι εμείς θέτουμε ως βασικότερο το ζήτημα της ηγεσίας των κινημάτων, συγκριτικά με αυτό της ανασυγκρότησής τους.

Και μετά από όλα αυτά πάνε να ηρωοποιήσουν την «επαναστατική» δράση τους στα ΠΥΣΔΕ. Ξεκαθαρίζουμε: τα ΠΥΣΔΕ είναι κρατικά διοικητικά όργανα και είτε θα τα δεχτούμε ως τέτοια χωρίς την παραμικρή συμμετοχή αιρετών είτε, αν θέλουμε αιρετούς να μας διοικούν, αυτό ας γίνεται από ενιαία ψηφοδέλτια, χωρίς δήθεν παραταξιακούς χρωματισμούς, αφού ο ρόλος των μελών των ΠΥΣΔΕ είναι να εφαρμόζουν σωστά το νόμο και μόνον. Την ευθύνη για τον εξωραϊσμό των ΠΥΣΔΕ ως χώρους συνδικαλιστικής δράσης την έχουν όσοι συμμετέχουν σε αυτά με τα παραταξιακά τους ψηφοδέλτια. Η συνδικαλιστική πάλη γίνεται στους δρόμους και όχι στα γραφεία. Ο δε συγχρωτισμός των συνδικαλιστών με τη διοίκηση, όπως πέτυχε το ΠΑΣΟΚ βαφτίζοντας την διοίκηση «συνδιοίκηση», το μόνο που είχε ως αποτέλεσμα είναι την αλλοτρίωση του συνδικαλισμού και τελικά την απαξίωσή του, ως διεφθαρμένου, στις μάζες των εργαζομένων.

10 Νοέμβρη 2013

palogoekpaid

11
Νοέ.
13

Διακήρυξη της Πορείας Εκπαιδευτικών

Ο σχηματισμός της ΠΟΡΕΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ επιδιώκει τη δημιουργία των προϋποθέσεων που θα οδηγήσουν σε αποτελεσματικές συμμετοχικές διαδικασίες.

Η μετεξέλιξη των κομματικών σχηματισμών σε κερδοσκοπικές επιχειρήσεις ανάδειξης συνδικαλιστικών και πολιτικών στελεχών, με την ταυτόχρονη πρόσκληση των ημετέρων να λάβουν μέρος στο διεφθαρμένο σύστημα και να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες, έβλαψε την κοινωνία και καταρράκωσε τις αξίες της δημοκρατίας.

Με την κάθετη δομή που εμφυτεύτηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα, επαγγελματίες συνδικαλιστές και πολλές φορές “επαναστάτες” για το φαίνεσθαι αποτέλεσαν μια ανενδοίαστη συντεχνία. Η λειτουργία των πρωτοβάθμιων οργάνων έχει καταντήσει παρωδία συμμετοχικών διαδικασιών καθώς από μειοψηφίες επικυρώνονται αποφάσεις που παίρνονται έξω από το χώρο και ανάγονται εντέχνως σε ενδεδειγμένες και καθολικές λύσεις.

Αποτέλεσμα της όλης κατάστασης είναι αφενός η ΕΛΜΕ-ΚΙ να αποτελεί μια περιφερόμενη σφραγίδα διαρκώς ομιλούσα, δια των ιδίων πάντοτε προσώπων, επί παντός επιστητού και με την ιδία πάντοτε φρασεολογία και αφετέρου να έχει εγκατασταθεί μονίμως η αδράνεια, η απάθεια και η αποτελμάτωση. Οι πολλοί προορίζονται για το ρόλο του θεατή και καλούνται να δίνουν την καθιερωμένη επετειακή μάχη οπισθοφυλακής.

Θεωρούμε ότι όλοι οι απογοητευμένοι και στο παρελθόν ίσως προδομένοι πρέπει να υψώσουν τη φωνή τους και αυτό έχει ως στόχο η ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ.

Στόχος μας είναι ο αναπροσανατολισμός της ΕΛΜΕ-ΚΙ και της ΟΛΜΕ προς αγωνιστική κατεύθυνση για την ανατροπή των συσχετισμών. Για ένα κίνημα ακηδεμόνευτο, αδιαμεσολάβητο και ανυποχώρητο και όχι γραφειοκρατικό, που δε θα συμβιβάζεται και δε θα προσκυνά.

Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να πραγματωθεί, όταν βλέπουμε το σωματείο μας αποκομμένο τόσο από την υπόλοιπη κοινωνία, περιχαρακωμένο μέσα σε διασπαστικούς τακτικισμούς, αλλά κυρίως όταν αυτή η τακτική έχει στείλει σπίτια τους δεκάδες εκπαιδευτικούς αηδιασμένους από το κλίμα που επικρατεί στις συλλογικές διαδικασίες του σωματείου και τη φίμωση κάθε φωνής που διαφωνεί έστω και στο ελάχιστο με αυτές τις πρακτικές;

Αυτά ακριβώς αποτέλεσαν και την αφορμή για το σχηματισμό της ΠΟΡΕΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ στην οποία καλούμε όλους να συμμετάσχουν.

Στο πολιτικό σκέλος ξεκινάμε από μια ελάχιστη συμφωνία η οποία συνοψίζεται στα παρακάτω:

· Αρνούμαστε την αξιολόγηση που αποτελεί μοχλό για διαθεσιμότητες-απολύσεις.

· Καλούμε σε αγώνα ενάντια στο κλίμα ανασφάλειας που έχει δημιουργήσει στον χώρο το Υπουργείο με την έκδοση αποφάσεων κυριολεκτικά «νύχτα», οδηγώντας σε ατέρμονες ανακατατάξεις σε ωράρια – αναθέσεις – μετακινήσεις καθηγητών και επισημαίνουμε ότι το κλίμα αυτό μετακυλίεται και σε μαθητές – γονείς.

· Απέναντι στις επιδιώξεις της κυβέρνησης για παραγωγή αμόρφωτης υποταγμένης νεολαίας μέσω του Νέου Λυκείου, εμείς οραματιζόμαστε ένα σχολείο με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, που θα είναι για μαθητές και καθηγητές πεδίο ελεύθερης δημιουργίας.

ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

* Διακήρυξη για τις εκλογές ανάδειξης ΔΣ στην ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης
* Στην ΠΟΡΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ συμμετέχει η ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ και άλλοι εκπαιδευτικοί

07
Νοέ.
13

Απεργιακή κινητοποίηση στην Κέρκυρα 6/11

578097_251381678347811_16949133_n1001257_251381468347832_73207312_n1463525_251381635014482_1982913393_n

07
Νοέ.
13

Την Τρίτη 12/11 οι εκλογές στην ΕΛΜΕ Κεφαλλονιάς-Ιθάκης

Η Πορεία Αριστερή συμμετέχει στις φετινές εκλογές για την ανάδειξη ΔΣ στην ΕΛΜΕ Κεφαλλονιάς-Ιθάκης με το ψηφοδέλτιο «Πορεία Εκπαιδευτικών».




Γράψε εδώ το e-mail σου για να ενημερώνεσαι αυτόματα:

Μαζί με 352 ακόμα followers

Επισκεψιμότητα

  • 7,834 Συντροφικά Clicks